صعود به قله سبلان
به نام خدا
دوشنبه هفتم شهریور 1401 ساعت ۱۵ کلیه ی اعضای تیم صعود به قله ی سبلان طی هماهنگی های انجام شده توسط باشگاه کوهنوردی و صعودهای ورزشی اوج، حرکت خود را از ترمینال مرکزی مشهد به سمت اردبیل آغاز کرد. مقصد اولیه، شهر اردبیل و سپس رسیدن به مشگین شهر بود. سه شنبه ظهر، هشتم شهریور به اردبیل رسیدیم و از آنجا بلافاصله به سمت مشگین شهر راهی شدیم تا اتوبوس را تعویض کرده و با یک میدل باس خود را به روستا یا منطقه ی زیبای شابیل برسانیم. شابیل، منطقه ای است که کوهنوردان برای صعود از جبهه ی شمال شرقی سبلان آن را انتخاب میکنند.
بعد از صرف ناهار در یک رستوران بین راهی، به سمت شابیل حرکت کردیم و ساعت حوالی 16 عصر بود که به این منطقه ی خوش آب و هوا رسیدیم. از شابیل تا پناهگاه شمال شرقی سبلان، در صورت نیاز، ماشین های لندروور و پاترول شما و لوازمتان را حمل میکنند. پناهگاه در ارتفاعی حدود 3700 متری بنا شده و بنای اولیه ی آن طبق راهنمای افراد محلی توسط امریکایی ها ساخته شده است. این پناهگاه همان جایی ست که خرس های معروف سبلان را میتوانید در آنجا مشاهده کنید.
ساعت ۱۷:۳۳ توسط لندروورها و پس از عبور از سنگ و صخره های صعب العبور، به محل جانپناه رسیدیم و بارهای همنوردان خالی شدند. بچه ها در اقامتگاه مستقر شدند و طبق صحبت های سرپرست تیم و سرکار خانم مهربان، مربی و مسئول فنی برنامه، قرار شد همه ی همنوردان خود را برای تمرین هم هوایی آماده کنند و رأس ساعت 18پیمایش شروع شود. ضمنا به همنوردان گفته شد که کوله های حمله ی خود را آماده و رأس ساعت 20 به سرپرست برنامه آقای یونس ثابتی نشان دهند تا وضعیت لوازم آنها بررسی شده و کم و کاستی های احتمالی برطرف شود.
ساعت ۱۸ تمرین هم هوایی و یک پیمایش سبک به سرقدمی خانم مهربان از پناهگاه آغاز شد و بعد از حدود یک ساعت افزایش ارتفاع تیم توقف کرد تا مسیر برگشت را آغاز و قبل از غروب آفتاب به پناهگاه برگردد. در آنجا به همنوردان گفته شد برنامه ی صعود از ساعت 4 صبح روز چهارشنبه، به ساعت 4:30 تغییر کرده و همنوردان امشب غذای سبک میل کرده و استراحت کافی داشته باشند تا در مسیر صعود دچار بحران و مشکل نشوند. تیم ساعت 19:30 دوباره در اقامتگاه بود. بچه ها کوله ها و لوازم استراحت خود را می چیدند و آماده ی صرف شام شدند که سرپرست برنامه، کوله ی صعود همه ی اعضای تیم را بررسی کردند. لوازم اضافی مثل انواع خوراکی های غیر مفید و یا ابزارها و لباسهای غیرکاربردی از کوله ها حذف شدند تا اعضا، صبح راحت تر به سمت قله حرکت نمایند. حال جسمی و روانی اعضا را مورد بررسی قرار گرفت و به معدودی از بچه ها که سردرد ناشی از ارتفاع داشتند توسط امدادگر تیم راهنمایی های لازم داده شد.
طبق برنامه ی قبلی، ساعت 22 سه شنبه شب بود و زمان استراحت و خاموشی. به دلیل حضور خرس مادر و دو توله ی وی در محل پناهگاه، به همه ی اعضا گوشزد شد که بعد از زمان خاموشی، کسی تنهایی برای دستشویی یا مسواک زدن به بیرون از پناهگاه مراجعه نکند و حتما در گروه های دو یا سه نفره باشید. و خداروشکر مشکلی پیش نیامد و همه اعضا به استراحت پرداختند. از حدود 2 و نیم یا 3 بامداد چهارشنبه بود که سرپرست و برخی اعضای تیم بیدار شده و بعد از صرف چای و تنقلات مختصر، ساعت 4 بامداد کل اعضای تیم جلوی درب پناهگاه آماده بودند. تعداد 5 نفر از کوهنوردانی که به صورت انفرادی به پناهگاه آمده بودند نیز طبق هماهنگی شب قبل، همراه تیم ما شدند تا در مسیر صعود به قله، تنها نباشند.
کوهستان تاریک بود، باد ملایمی می وزید، اما هوا آنگونه که شهریورهای گذشته در سبلان سابقه داشته، سرد نبود. همنوردان با نور هدلامپ و با کاپشن های پلار و یا پر سبک، پس از اندکی نرمش، رأس ساعت 4:30 دقیقه استارت حرکت را زدند. سرقدمی را سرکار خانم مهربان بر عهده داشتند، میان دار آقای محمد ایرانی بودند و عقبدار تیم آقای اسماعیل کرد. تیم حرکت خود را به نرمی آغاز کرد و به لطف ایزد پیمایش بسیار عالی آغاز شد، طلوع زیبای خورشید در کرانه های شرق از حوالی ساعت 6 نمودار می شد. در میانه ی مسیر، سرپرست و مسئول فنی تیم، طبق قاعده تیم را برای نوشیدن آب و جابجایی نفراتی که آرامتر حرکت میکنند با نفرات قویتر متوقف کردند و با این تدابیر، تیم تا ساعت 7 و نیم که برای صرف صبحانه متوقف شد، صعود خوبی را داشت.
سه نفر از آقایانی که همراه تیم بودند در طی مسیر دچار مشکلاتی از قبیل خستگی زودرس و ارتفاع زدگی شده بودند که با کمک مسئول فنی تیم و امدادگر برنامه آقای محمد عظیمی، مشکلاتشان مرتفع شد و به پیمایش ادامه دادند. حوالی ساعت 10:30 صبح، تقریبا تیم 80 درصد مسیر را پیموده بود و یک توقف کوتاه برای صرف تنقلات در ارتفاع 4500 و توقفی دیگر در قسمت سنگ محراب داشت. پس از آن و با عنایت پروردگار، کل اعضای تیم با تندرستی، ساعت 11 صبح روز چهارشنبه، 9 شهریورماه 1401 بر بلندای قله ی زیبای سبلان ایستادند. پس از گرفته شدن عکسهای گروهی و انفرادی، گروه ساعت 11:30 دقیقه به سمت پایین راهی شد و اولین دسته از افراد ساعت 15:40 دقیقه به پناهگاه رسیدند و تا ساعت 16:00 دقیقه همه ی افراد تیم از جمله عقبدار گروه، پناهگاه بودند.
نکته تأثربرانگیز این بود که خرسهای منطقه، به پناهگاه حمله کرده و شیشه های پناهگاه را شکسته بودند و کوله ی یکی از همنوردان که پشت شیشه بود را به قصد یافتن غذا پاره پاره کرده بودند به شکلی که دیگر قابل استفاده نبود. این مسئله باعث هشدار جدی به سایر کوهنوردان شد که به هیچ وجه لوازم خود را در چادرها یا پشت شیشه های اقامتگاه قرار ندهند.
پس از جمع کردن لوازم از اقامتگاه، کلیه همنوردان به قصد بازگشت به منطقه ی شابیل و استفاده از آب گرم، سوار لندروور شده و به سمت پایین عازم شدند. ساعت 17:00 همه ی تیم در منطقه شابیل بودند و عازم آبگرم شدند تا بعد از استفاده از استحمام، از ساعت 18 به بعد توسط وسایل نقلیه، به سمت مشگین شهر عازم شوند. بوسیله ی 6 خودروی سواری، همنوردان از منطقه شابیل به مشگین شهر رفتند و در آنجا به مجموعه اقامتی خانه کوهنورد جهت استراحت و اسکان هدایت شدند.
پنجشنبه صبح، اعضای گروه پس از صرف صبحانه برای گشت شهری و بازدید از پلهای معلق اقامتگاه را ترک کرده و پس از گشت و گذار و استفاده از زیپ لاین و مجموعه ی توریستی، ساعت 13:30 به اقامتگاه مراجعه کرده، سوار اتوبوس شده و به سمت مشهد حرکت کردند.
جمعه ظهر، حوالی ساعت 14:00 کلیه ی اعضای تیم در صحت و سلامت به مشهد رسیدند و سفر صعود قله ی سبلان با درایت مدیران مجموعه ی اوج، تیم سرپرستی و اعضای تیم صعودکننده، به نیکی پایان یافت.
تهیه گزارش: یونس ثابتی